Interview Laura Verdonschot: Over doorbreken, de zandduivel, angst en discipline

Laura Vanderschot
Velofans.be | TB

Het wielrennen bij de vrouwen zit sterk in de lift. Laura Verdonschot is de grote belofte in het veldrijden. Velofans.be had een uitgebreid gesprek met deze 20-jarige talentvolle dame uit Lommel. Over de koers en haar leven in de koers.

Op haar twaalfde stapte Laura Verdonschot voor het eerst op een koersfiets. Ze won meteen het Kampioenschap van Vlaanderen en dat bleek de aanzet voor een profcarrière. Acht jaar later praat een zelfbewuste jonge vrouw over hoe ze begon met fietsen en hoe ze stilaan aan de top van het vrouwen veldrijden komt piepen tot over keuzes, ambities en de angst om te vallen. 

Laura, waar heb je de fietsmicrobe juist te pakken gekregen?  

Mijn neef wilde op een bepaald ogenblik gaan wielrennen. In dezelfde periode leerde mijn zus ook haar vriend kennen die bij de beloften van Lotto-Soudal reed. Zo ben ik eigenlijk in het koersmilieu terecht gekomen. Als 12-jarige begon ik dan zelf en won ik meteen het Kampioenschap van Vlaanderen. Het jaar nadien stond ik ook direct op het podium van het Belgisch Kampioenschap dus ik merkte wel al snel dat de koers iets voor mij was.

Hoe ben je dan begonnen met veldrijden? 

Als nieuweling (15-16 jaar) begon ik met veldrijden en werd ik meteen Belgisch kampioene. Eigenlijk heb ik dan meteen de keuze gemaakt voor de cross omdat het mij ook meer mogelijkheden bood. Nu gebruik ik de weg wel nog als voorbereiding op het veldritseizoen. Maar om een heel jaar op de weg te rijden, daarvoor doe ik het niet graag genoeg. De keuze voor de cross is dus definitief.

Gestopt met school 

Wanneer werd het fietsen dan echt serieus? 

Op een gegeven moment kreeg ik van mijn ouders de keuze om te stoppen met school en voor de fiets te kiezen. Het was natuurlijk niet de bedoeling dat ik met deze kans ging gooien. Ik was er mij zelf ook wel van bewust dat discipline belangrijk is. De kansen blijven niet komen en op termijn moet je ook een inkomen hebben.

Ben je blij met de keuze die je hebt gemaakt?

Absoluut, ik ben heel blij dat ik die kans gekregen en ook gegrepen heb. Ik ben mijn ouders uiteraard dankbaar en voor mij is het positief uitgedraaid. Als het zoals een jaar geleden allemaal wat minder gaat, twijfel je wel eens aan je keuze. Maar als het zoals vorig seizoen terug goed loopt, dan vergeet je dat allemaal snel.

Doorbraak, ambities en planning

Vorig seizoen brak je helemaal door aan de veldrittop. Wat was het hoogtepunt van dit droomseizoen?

Het Belgisch Kampioenschap veldrijden waarin ik tweede werd na Sanne Cant was uiteraard hét hoogtepunt. Het heeft ook mijn hele leven veranderd. Ik deed er alles voor om prof te worden en van het veldrijden mijn beroep te maken, maar ik wist dat dit niet evident was. Door mijn tweede plaats kreeg ik meteen een profcontract en dit was een droom die uitkwam. Ik ben dan ook mijn ploeg Marlux-Napoleon Games enorm dankbaar voor het vertrouwen en ik hoop dit niet te beschamen.

Wat zijn je ambities voor volgend seizoen?

Ik wil in de eerste plaats een constant seizoen rijden. Hopelijk kan ik nog een stapje zetten, al zal zo een grote stap als vorig jaar niet meer lukken. Op de kampioenschappen hoop ik ook top te zijn. Op het EK en WK ben ik nog altijd belofte, het BK moet ik nu wel met de elite meerijden, maar ik wil zeker niet voor minder gaan dan vorig jaar.

Je hoopt Sanne Cant dus het vuur aan de schenen te kunnen leggen?

Ik weet natuurlijk niet hoe Sanne Cant uit het wegseizoen zal komen en hoe goed ze zal zijn in de winter, maar ik denk niet dat ik mijzelf daar blind op moet staren. Ze is nog altijd zes jaar ouder dan mij, maar ik werk er wel aan om de kloof te dichten.

Hoe ziet de rest van je zomer seizoen er nog uit?

De wedstrijden op de weg zitten er nu op. Na een weekje rust begint dan de echte voorbereiding op de winter en half augustus zijn er al opnieuw trainingen in het veld. Het veldrit seizoen zal er dus snel weer zijn.

Ga je net als de meeste veldrijdsters bij de start van het seizoen naar Amerika?

Neen, Ik heb besloten om niet naar Amerika te gaan en gewoon in Zwitserland te gaan rijden. Aangezien ik nog belofte ben vind ik het niet aan mij om die grote investering te doen. Twee jaar geleden heb ik het wel al meegemaakt en daar ben ik heel blij om, maar echt meegevallen was het niet. Door het tijdsverschil en een slecht geplande vlucht was ik achteraf echt kapot.

In de lift

Merk je dat het vrouwen veldrijden momenteel in de lift zit?

Absoluut. Er is lang gevochten geweest voor de vrouwencross en dit werpt nu zijn vruchten af. Op veel gebieden is er een gelijkstelling met de mannen zoals op financieel vlak bijvoorbeeld het prijzengeld dat nu gelijk is. Eigenlijk zou je dus kunnen zeggen dat ik er net op het juiste moment ben ingestapt. Op de weg staan ze echter nog totaal niet zo ver.

En wat betreft de aandacht?

Ook qua aandacht zet het vrouwen veldrijden enorme stappen. Het BK veldrijden had bijvoorbeeld bijna even veel kijkers als bij de mannen. Waarschijnlijk ligt dit ook aan het feit dat veel crossen bij de vrouwen vaak spannender zijn dan bij de mannen. De vrouwentop is zo breed geworden dat er bijna iedere week wel iemand anders wint. Bij de mannen daarentegen zie je met Wout Van Aert en Mathieu van der Poel bijna altijd dezelfde winnaars.

Zie je ook bij de jeugd een positieve evolutie?

 Het is alleszins positief dat er meer en meer meisjes beginnen met crossen en er hun plezier in vinden. In vergelijking met in Nederland is er wel nog wat werk. Daar staan bijvoorbeeld 60 nieuwelingen dames aan de start en bij ons slechts 9. Toch begint ook bij de jeugd het niveau te stijgen.

Perfecte omkadering

Op welke manier leeft je familie mee met je carrière?

Mijn ouders, mijn zus en haar vriend gaan wekelijks mee naar de cross. De vriend van mijn zus staat in de materiaalpost. Zij doen eigenlijk alles voor mij. Ook in de week staan ze klaar voor mij als ik ze nodig heb. Hun aanwezigheid is voor mij dus heel belangrijk.

Ook je vriendin Maud Kaptheijns doet aan veldrijden. Schept dit een band?

Het is natuurlijk wel gemakkelijk. We kennen elkaars zwakke punten en als het niet goed gaat kunnen we bij mekaar terecht. We weten allebei wat we ervoor moeten doen en laten dus dit schept wel een band.

Is het dan niet moeilijk om elkaar als concurrenten te zien?

Neen, in de cross zijn we sowieso concurrenten en is het ieder voor zich. We houden dan geen rekening met elkaar en onze relatie staat daarbuiten. Eigenlijk is er zelfs nog meer concurrentie als met de andere dames. (lacht)

Zandduivel

Op welk soort omlopen kom je het meest aan je trekken?

Alles waar maar een beetje zand bij komt kijken doe ik heel graag. De zandparcoursen van Koksijde, Mol en Lille behoren dus zeker tot mijn favorieten. Op de iets zwaardere omlopen wanneer het echt vettig is, kom ik momenteel nog wat power te kort. Ik denk wel dat dit met de leeftijd zal evolueren.

Komend seizoen is het Belgisch Kampioenschap in Koksijde. Dit lijkt een uitgelezen kans?

Dat het BK net in Koksijde is moet juist lukken. Het enige nadeel is wel dat Sanne Cant ook heel goed door het zand rijdt. We zullen dus allebei met veel ambitie aan de start staan.

Geen angst

Heb je nooit schrik om te vallen tijdens een veldrit?

In de cross denk ik daar eigenlijk niet veel over na. Echt veel schrik heb ik daar dus niet. Je zit ook een uur à bloc te rijden dus echt veel tijd om na te denken is er niet.

Op de weg ben je er dus meer mee bezig?

Ja, ik kom nu bijvoorbeeld juist terug van vier dagen koersen op de weg in Tsjechië. Als je dan in zo’n grote groep rijdt en je ziet hoeveel er gevallen wordt, sta je er wel eens bij stil. Mijn ploegmaatje Alicia Franck heeft daar trouwens haar sleutelbeen gebroken, dus ik mag blij zijn dat ik er zonder kleerscheuren ben vanaf gekomen.

Plezier en discipline

Heb je afsluitend nog een tip voor andere meisjes die zouden willen beginnen met veldrijden?

In de eerste plaats moet je het graag doen. Plezier hebben in je sport is cruciaal. Daarnaast is het ook belangrijk dat je al op vroege leeftijd dingen voor je sport kan opofferen. Soms is dit lastig, maar als je er de capaciteiten voor hebt moet je het gewoon proberen en zien wat je er kan uithalen. Kijk dus of je het graag doet en weet dat het niet vanzelf komt.

Velofans.be | PO

Reacties

reacties

Tags from the story
, ,