Velofan in de kijker: Kim Nagels

Greg Van Avermaet, Tim Wellens, Peter Sagan, Wout van Aert of Mathieu van der Poel, ze duiken bijna dagelijks in het wielernieuws op. Velofans.be koestert echter de slogan #dekoersisvaniedereen. Truienaar Kim Nagels houdt er een leuke fietspassie op na. Van de Mont Ventoux en de Granfondo Stelvio tot een leuke route in Wilderen.

Kim Nagels is in het dagelijkse leven Project Application Engineer bij Punch Powertrain. Zijn vriendin Jolien heeft de fietsmicrobe ook goed te pakken. Ze namen vorig jaar samen deel aan de 1.000 km voor Kom op tegen Kanker. De deelnemers werken die afstand in het Hemelvaartweekend af, in vier dagen. Zware kost dus.

“Elk jaar zoek ik één grote fietsuitdaging waar ik voor moet trainen. Dit om de motivatie te vinden om ook als het slecht weer is op de fiets te kruipen en om een doel te hebben om naar toe te werken”, legt Kim Nagels uit. “Vorig jaar kwamen we toevallig een peloton tegen, die van de 1.000 km voor Kom op tegen Kanker. Dat vond ik zo indrukwekkend dat ik direct meer info gezocht heb toen ik thuis kwam. Omdat het een combinatie is van inzet voor een goed doel en een serieuze sportieve uitdaging was ik direct verkocht. Het enige twijfelpunt was het benodigd bedrag van  5.000 euro inzamelen. Dit zag ik als een grotere uitdaging als het fietsen zelf. Dankzij de steun van kennissen en familie, en met de nodige creatieve acties, hebben we maar liefst 8.600 euro ingezameld voor dat goede doel.

Een heel belangrijke reden om aan de 1.000 km deel te nemen was natuurlijk het feit dat kanker in mijn omgeving al zijn impact gehad heeft. We hebben in korte tijd Christien, de vrouw van mijn neef Marc, en tante Greta moeten afgeven. Ook mijn mama heeft vorig jaar de diagnose borstkanker gekregen. Per geluk was de diagnose heel vroeg gesteld. Maar hierdoor waren er voor mij 1.000 keer meer redenen om wel deel te nemen dan niet.

Die voorbereiding begon in november 2016 met veel rustige duurtrainingen”, duikt Kim Nagels terug de tijd. “In de winter onderhield ik mijn conditie op de rollen en in het weekend volgden lange duurtrainingen. Ik ging ook een week met Jolien in Mallorca fietsen. Dat was ideaal om onze conditie op korte tijd te verbeteren in mooie omstandigheden. In laatste periode voor die 1.000 km was het een kwestie was van zoveel mogelijk kilometers af te malen en tijd te maken voor rustige lange duurtrainingen tot 8 uur. De focus lag dus vooral op duurvermogen en minder op intensiteit. Jolien nam samen met drie vriendinnen deel aan de 1.000 km. Dit jaar doen we trouwens opnieuw mee, met Kim&Co Komen op tegen Kanker. We zijn met negen fietsers in drie teams.”

Je hebt ook de Mont Ventoux overwonnen. Kwam daar een andere voorbereiding bij kijken?

“Mijn deelname aan de Cannibalette – de korte versie van de Cannibale – was mijn eerste grote fietsdoel. Ook de eerste keer dat ik in het buitenland deelnam aan een dergelijke bergtocht. De voorbereiding heb ik grotendeels alleen aangepakt. De meeste van mijn fietsmaten waren iets minder fanatiek en reden vooral in groep, dus laste ik extra trainingen in.

Als voorbereiding ben ik eerst in Nederlands-Limburg en in de Voerstreek gaan fietsen om te beginnen met gematigde hellingen. Zo kon ik stap voor stap opbouwen. Daarna nam ik deel aan enkele georganiseerde tochten in de Ardennen, zoals de Flèche de Wallonie, La Chouffe Classic, Luik-Bastenaken-Luik, plus een groot aantal van de voorbereidingsritten die Mon Ventoux organiseerde. Dat bleek de ideale voorbereiding.”

“Daar ben ik tien keer gestorven”

“Op de dag van de Cannibalette stond er een enorme strakke mistral van 7 à 8 beaufort. Tijdens een verbindingsstuk naar de Col de l’Homme Mort van een tiental kilometer raasde die wind keihard door de vallei. Ik zat toen niet in een groepje en ben daar enorm diep in het rood gegaan in mijn gevecht met de mistral. In het dal zag ik meer af dan op de beklimming. Het stuk vanaf Chalet Reynard tijdens de laatste beklimming via Sault was natuurlijk ook nog wel eens goed diep gaan.

De Mont Ventoux zelf is een aanrader voor elke fietser. Het is een serieuze uitdaging, maar indien je er voor wil trainen, is het wel haalbaar voor iedereen. Vooral het bekende maanlandschap tijdens de laatste kilometers is heel apart om mee te maken. Ook het feit dat je de top van de berg vanuit de verre omgeving kan zien, geeft je een speciaal gevoel. Je ziet als het ware waar je naartoe rijdt. Als ik één tip mag geven: als je na Chalet Reynard de toren op de top kan zien, is het toch nog verder dan je zou denken.”

“Top toch open, naar boven #131kmdown #alleskapot #MonVentoux2015” (Kim Nagels)

Welke tourtochten raad je nog aan?

“In 2016 nam ik deel aan de Granfondo Stelvio in Bormio. Dat was ook een super leuke ervaring, maar ook een enorm zware trip. De Mortirolo maakt ook deel uit van die rit en die weegt toch wel door. Daar ben ik tien keer gestorven, maar ik ben uiteindelijk toch boven geraakt (lacht). Dat is werkelijk 10 à 11 km klimmen tegen de intensiteit van een klim op de Muur van Hoei.

Omdat ik zo diep was moeten gaan op de Mortirolo, heb ik – dik tegen mijn goesting – de handdoek moeten werpen bijna halverwege de Stelvio. Gelukkig was ik de volgende dag voldoende gerecupereerd om de klim van de Stelvio volledig te doen. Dit was voor mij qua uitzicht en beleving één van mijn hoogtepunten op de fiets tot nu toe. De manier waarop de haarspeldbochten tegen de bergwand gedrapeerd zijn, en het feit dat je kan aftellen van bocht naar bocht, is geweldig. En als je dan de laatste kilometers langs sneeuwmuren rijdt, heb je echt het gevoel dat je naar de top van de wereld aan het fietsen bent. Super!”

“In augustus legden we de finale van de Ronde van Vlaanderen af. Een heel toffe ervaring. Vooral leuk om alle plaatsen en straten te passeren die je in het voorjaar op tv ziet. Onderweg kom je ook verschillende verwijzingen naar de koers tegen. Voor een wielertoerist een echte aanrader, maar de kasseien en beklimmingen zijn wel niet te onderschatten natuurlijk.”

Wat staat er nog op jouw verlanglijst?

“Nog flink wat mooie uitdagingen! Zoals La Marmotte, Maratona des Dolomites, Les Trois Ballons. Wat ik leuk vind aan het fietsen? Je komt op plaatsen waar je anders nooit zou komen. Ik zoek bewust naar kleinere rustige wegen en sla ook regelmatig ergens in, zonder vooraf te weten waar ik uit zal komen. Door te fietsen heb ik ook al enorm veel wegen leren kennen en leer je de streek  op een heel andere manier kennen.

In groep kan fietsen heel sociaal zijn, waardoor je gemakkelijk nieuwe mensen leert kennen of de tijd hebt om met vrienden te praten. Anderzijds kan ik er ook van genieten om er alleen op uit te trekken en mijn hoofd leeg te maken. Het fietsen heeft voor mij dus zeker niet alleen fysieke voordelen.”

“Het is pas als je zelf bepaalde cols of
ritten gereden hebt, dat je echt
kan begrijpen welke buitengewone
prestaties die mannen leveren.”

Je zit uren en uren op de weg. Stopt jouw fietspassie daar of volg je de grote mannen ook nog op de voet?

“Ik moet eerlijk bekennen, sinds ik zelf actiever fiets, ben ik ook het wielrennen van korter bij gaan volgen. Het is pas als je zelf bepaalde cols of ritten gereden hebt, dat je echt kan begrijpen welke buitengewone prestaties die mannen elke koers leveren. De tacktiek in een koers begrijp ik nu ook beter. Dus in de mate van het mogelijke volg ik de belangrijke koersen. Ook de cyclocross in de winter kan ik wel smaken.”

Het hoeft niet altijd ver van huis zijn. Welke route in jouw omgeving raad je aan voor andere Velofans?

“Je moet het niet ver gaan zoeken. In Haspengouw zijn enorm veel mooie fietswegen met prachtige uitzichten tussen de velden. De hellingen zijn ideaal om de benen te testen maar toch haalbaar voor fietsers van elk niveau. De route hieronder is er eentje die passeert langs vele mooi dorpjes en wegen. Goed voor bijna 88 km fietsplezier.

Natuurlijk ook een echte aanrader tijdens de bloesemperiode. En in de brouwerijen van Kerkom of Wilderen is het ook altijd fijn vertoeven op het terras na een goeie trainingsrit. Zo kan je het nuttige aan het aangename koppelen (lacht).”

Dimitri Charles

Deze route vind je ook terug op Strava

 

Reacties

reacties